21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Down

21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Down

Η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε το 2006, με πρωτοβουλία του συμπατριώτη μας γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει τη διεθνή κοινότητα για το σύνδρομο Down.

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση, που οφείλεται στο επιπλέον χρωμόσωμα που εμφανίζεται στο 21ο ζευγάρι, εξ ου και η ταξινόμησή του ως Τρισωμία 21. Προέρχεται κατά 90-95% από το ωάριο και 5-10% από το σπερματοζωάριο και επηρεάζει περίπου μία στις 600-700 γεννήσεις παιδιών.

Η πρώτη παρατήρηση του συνδρόμου έγινε το 1866 από τον John Langdon Down. Ο Άγγλος γιατρός παρατήρησε ότι μερικά νεογνά που γεννιούνται έχουν εξωτερική όψη παρόμοια με αυτή των Μογγόλων, απ’ όπου προήλθε και η ονομασία μογγολισμός, που στις μέρες μας έχει εγκαταλειφθεί.

Τα παιδιά με σύνδρομο Down αντιμετωπίζουν νοητική υστέρηση και μαθησιακή δυσκολία, ενώ είναι επιρρεπή σε μια σειρά από ασθένειες. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και τη συνεργασία γονιών και δασκάλων, μπορούν να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας.

Ως Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε η 21η Μαρτίου κάθε χρόνο, από τα αριθμητικά δεδομένα που συνθέτουν το σύνδρομο (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος=3.21).

Το κοινωνικό στίγμα πιο σοβαρό από την καθεαυτή ασθένεια

Η πραγματικότητα για πολλούς από τους ανθρώπους με σύνδρομο Down είναι ότι η επικρατούσα αρνητική στάση των υπολοίπων απέναντί τους έχει ως αποτέλεσμα να έχουν οι ίδιοι χαμηλές προσδοκίες για τον εαυτό τους και να βιώνουν καθημερινά την διάκριση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Αλλά, έχει αποδειχτεί, ότι, όπου τα παιδιά με σύνδρομο Down και άλλες αναπηρίες έχουν ευκαιρίες συμμετοχής σε κοινές δράσεις με τους συνομίληκούς τους, τότε επωφελούνται από αυτό και μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον φιλίας, αποδοχής και σεβασμού από όλους, ενώ και τα ίδια τα παιδιά αυτά έχουν πιο υψηλές προσδοκίες για το μέλλον τους.

Όχι μόνο αυτό, αλλά ένα τέτοιο θετικό περιβάλλον, προετοιμάζει σωστά ένα παιδί με σύνδρομο Down, ώστε να έχει μια φυσιολογική ενήλικη ζωή αργότερα, να μπορεί να εργαστεί και να συνεισφέρει ισότιμα στην κοινωνία με αυτοπεποίθηση και ατομική αυτονομία.

Επιπλοκές του συνδρόμου Down

Τα παιδιά με σύνδρομο Down μπορεί να εμφανίσουν διάφορες επιπλοκές στην υγεία τους, μερικές από τις οποίες γίνονται πιο εμφανείς καθώς γερνούν, όπως:

Ανωμαλίες της καρδιάς: Περίπου τα μισά από τα παιδιά με σύνδρομο Down γεννιούνται με κάποιου είδους καρδιακή ανωμαλία. Αυτά τα καρδιακά προβλήματα μπορεί να είναι απειλητικά για τη ζωή τους και μπορεί να απαιτούν χειρουργική επέμβαση στην πρώιμη βρεφική ηλικία.

Λευχαιμία: Τα μικρά παιδιά με σύνδρομο Down έχουν αυξημένο κίνδυνο λευχαιμίας.

Μεταδοτικές ασθένειες: Λόγω των ανωμαλιών στα ανοσοποιητικό τους σύστημα, τα παιδιά με αυτή την ασθένεια είναι σε πολύ περισσότερο σε κίνδυνο εκδήλωσης λοιμωδών νοσημάτων, όπως η πνευμονία.

Άνοια: Τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο άνοιας, με τα πρώτα συμπτώματα να αρχίζουν ακόμα και από την ηλικία των 50 ετών. Όσοι έχουν άνοια έχουν επίσης υψηλότερο ποσοστό επιληπτικών κρίσεων και κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Άπνοια ύπνου: Εξαιτίας των μαλακών ιστών και των σκελετικών αλλαγών που οδηγούν στην απόφραξη των αεραγωγών τους, τα παιδιά και οι ενήλικες με σύνδρομο Down είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από αποφρακτική άπνοια ύπνου.

Παχυσαρκία: Τα άτομα με αυτή την πάθηση έχουν μεγαλύτερη τάση να είναι παχύσαρκα σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.

Άλλα προβλήματα: Το σύνδρομο Down μπορεί επίσης να σχετίζεται με άλλα προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης της γαστρεντερικής απόφραξης, προβλήματα του θυρεοειδούς, πρόωρη εμμηνόπαυση, επιληπτικές κρίσεις, μολύνσεις των αυτιών, απώλεια ακοής, δερματικά προβλήματα, όπως η ψωρίαση, σκελετικά προβλήματα και η κακή όραση.

Προσδόκιμο ζωής

Η διάρκεια ζωής έχει αυξηθεί δραματικά για τα άτομα με σύνδρομο Down. Το 1910, ένα μωρό που θα γεννιόταν με σύνδρομο Down συχνά δεν ζούσε μετά την ηλικία των 10 ετών. Σήμερα, κάποιο άτομο με αυτή την ασθένεια μπορεί να περιμένει ότι θα ζήσει ακόμα και πέρα από τα 60 έτη, ανάλογα με τη σοβαρότητα των προβλημάτων υγείας που πιθανώς θα έχει.

Κοινοποίηση ανάρτησης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *